Naszą misją jest pomoc rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej w oparciu o metodę KGR.
Szczególnym zadaniem jakie sobie stawiamy jest wdrażanie i koordynowanie projektów implementacji Konferencji Grupy Rodzinnej na terenie Polski.
Wierzymy, że nowoczesne metody pracy z rodziną, np. KGR muszą opierać się na poszanowaniu godności każdego z jej członków, tradycji rodzinnych oraz wykorzystywać siły i dynamizmy, które w niej tkwią.
 |
 |
Strona główna » Metoda » Historia
|
 |
 |
|
Historia
Narodziny metody
Model Konferencji Grupy Rodzinnej został rozwinięty w Nowej Zelandii. Stał się tam obowiązująca metodą pracy w każdym niemal przypadku przemocy lub zaniedbania w stosunku do dziecka (jest to zapisane w aktach prawnych Nowej Zelandii od 1989r.). Model został zaprojektowany w oparciu o praktykę podejmowania decyzji przez całą rodzinę kultywowaną przez Maorysów. Zapewnia ona wszystkim osobom spokrewnionym możliwość podjęcia własnej decyzji związanej z bezpieczeństwem dziecka.
Rozwój tej metody pracy oraz wprowadzenie odpowiednich uregulowań prawnych były odpowiedzią na zjawisko jakie obserwowano wśród dzieci maoryskich. W przeważającej mierze w sytuacjach problemowych były umieszczane poza swoimi rodzinami, ale również poza swoją wspólnotą.
Związane to było także z faktem, że żaden z pracowników socjalnych nie rekrutował się spośród Maorysów.
Tymczasem społeczność ta wypracowała swój odrębny sposób rozwiązywania problemów. W sytuacji problemowej zwoływana była cała rodzina, aby debatować nad sposobami rozwiązania problemu.
Jak się okazało w wielu przypadkach była ona skuteczna. Pracownicy socjalni podpatrując ten sposób radzenia sobie w sytuacjach trudnych postanowili rozwinąć go spisując jako jedną z metod pracy socjalnej.
W ostatnich latach model Konferencji Grupy Rodzinnej został wprowadzony w wielu krajach m.in. w Australii, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych Ameryki, Szwecji, Finlandii, Norwegii, Belgii, Holandii itd.
KGR w Polsce
W Polsce datą przełomową dla KGR jest rok 2003. W Toruniu zostało zorganizowane szkolenie dla koordynatorów KGR oraz osób zgłaszających. Prowadzącym był pan Rob van Pagee z Holandii.
Owocem tego szkolenia było przeprowadzenie w grudniu 2003 roku prawdopodobnie pierwszej Konferencji Grupy Rodzinnej w Polsce przez Jarosława Przeperskiego.
Wprowadzanie KGR wymaga wsparcia organizacyjnego (powołanie centrum KGR). Niestety pomimo podjęcia takich starań nie udało się powołać centrum, które mogłoby obsługiwać projekt w Toruniu. Skutkiem braku systemowego wprowadzania było zniknięcie metody z oferty pomocowej i zaprzestanie dalszego przygotowywania kadr KGR i systematycznego kształcenia osób, które przeszły szkolenie na koordynatorów. Pomimo braku zaplecza między rokiem 2004 a 2006 udało się nawiązać kontakt z osobami, które profesjonalnie zajmują się KGR w innych krajach. Przekazały one swoje bogate doświadczenie, materiały, rady praktyczne na temat metody.
Do najcenniejszych należały otrzymane od pani Joan Pennell z Kanady, Karin Gunderson z USA Lodga van Grave z Belgii. W 2006 roku metoda zostaje szerzej rozpropagowana. Ukazują się pierwsze artykuły w prasie fachowej, są pierwsze próby praktycznego wprowadzania metody. Jest to okres nabywania doświadczenia, pierwszych podsumować i refleksji. Dla rozwoju metody w Polsce duże znaczenie miało także nawiązanie współpracy z Family Right Group w Londynie. Otrzymaliśmy od naszych przyjaciół ogromne wsparcie merytoryczne i organizacyjne pozwalające na profesjonalne przygotowywanie projektów i szkolenie kadr KGR.
|
 |
Koordynator KGR
"Niesamowite jest doświadczenie 'budzenia się rodziny'
w czasie przygotowania do KGR. Rodziny rzeczywiście
posiadają w sobie ogromne zasoby, które pozwalają na
skuteczne radzenie sobie z problemami. KGR jest metodą,
która daje dużą satysfakcję osobom pracującym z rodzinami." |
|
|
|
